Monster (2003)

Reżyseria: Patty Jenkins
Scenariusz: Patty Jenkins
Produkcja: Niemcy, USA
Gatunek: Biograficzny, Dramat
Czas trwania: 109 minut

Obsada:
Charlize Theron: Aileen Wuornos
Christina Ricci: Selby Wall
Scott Wilson: Horton Rohrbach
Annie Corley: Donna Tentler
Bruce Dern: Thomas

Dlaczego powstają filmy biograficzne? Nie chodzi jedynie o przedstawienie losów danej osoby, która w jakiś sposób jest godna wyróżnienia, lub która wiele osiągnęła w swoim życiu. Nie każda biografia nadaje się do tego, aby stworzyć dzieło. A jak jest w przypadku życiorysu osób, które niechlubnie wpłynęły na swoją sławę? Nie raz oglądamy więzienie oczami człowieka w nim zamkniętego. Jednak w „Monsterze” historia Aileen Wuornos ukazuje, że obraz nie powstał jedynie, aby przekazać pewne treści z życia kobiety. Został wyreżyserowany, ponieważ to jeden z najlepszych sposób, aby ukazać widzom, jakie emocje targają ludźmi, którzy są zdolni do popełnienia przestępstwa. Dzięki ”Monsterowi” mamy szansę ujrzeć powody zachowania Aileen, a nie tylko sam fakt jej czynów.

Jeździec bez głowy (Sleepy Hollow, 1999)

Reżyseria: Tim Burton
Scenariusz: Andrew Kevin Walker, Kevin Yagher
Produkcja: Niemcy, USA
Gatunek: Horror
Czas trwania: 105 minut

Obsada:
Johnny Depp: Ichabod Crane
Christina Ricci: Katrina Van Tassel
Miranda Richardson: Lady Van Tassel/Crone
Marc Pickering: Młody Masbath
Michael Gambon: Baltus Van Tassel

„Jeździec bez głowy” to kolejny film wyreżyserowany przez znakomitego Tima Burtona. Jak dla mnie produkcja ta nie należy do ścisłej czołówki jego filmów, aczkolwiek jest dobra. Odpowiedni klimat jest – to najważniejsze. Jednak mimo kilku naprawdę strasznych scen (głównie przedstawiających Jeźdźca) nie nazwałabym „Sleepy Hollow” typowym horrorem. Co potem rzuca się w oczy, to bardziej kryminalna struktura filmu. Bardzo dobra scenografia, wyśmienity Johnny Depp, odpowiednie kostiumy, muzyka bardzo dobrze dopasowana. Lecz muszę do kilku rzeczy się przyczepić. Po pierwsze bardzo kiepska gra Christiny Ricci. Rola, którą odtwarza, jest kompletnie nieprzekonywująca, a także nie oddaje prawdziwych emocji i charakteru Katriny van Tassel. Jej postać nie zaskakuje, a sama aktorka przed kamerą robi niezbyt dobre wrażenie. Kompletny scenariusz, ale w całej produkcji czegoś mi brakowało. Może zbyt mało upiornych scen, za dużo Sherlocka Holmes’a.